|
BRABANTS DAGBLAD-Algemeen-Kunst
31 maart 2008
“Engels Proms feestje barst los bij HBO”
‘Wat goed is komt snel, zeker in de klassieke muziek. In de luwte van prominente vioolamazones als Janine Jansen en Liza Ferschtman bouwt de 22-jarige Friese violiste Simone Lamsma aan een zeer opmerkelijke loopbaan.
In Engeland wordt ze alom geprezen om haar uitzonderlijke talent, en Nederland begint haar ook langzamerhand te ontdekken. Een frêle, gracieuze gestalte op het podium maar een jonge vrouw vol zelfvertrouwen zodra ze de snaren beroert. Prijzen stromen binnen en cd-releases van haar hand verschijnen al op het bekende Engelse label Naxos.
Simone Lamsma was nu drie dagen te gast bij Het Brabants Orkest voor een Brits getint programma. Daarvoor was een andere prominente gast naar Brabant gehaald. De Schotse dirigent James Loughran (76) is een ultieme pleitbezorger van Engelse orkestmuziek. In de jaren zeventig was hij dirigent van het fameuze Hallé Orchestra en groeide hij uit tot vaste gast bij Last Night of the Proms. Zo’n hartstochtelijk Engels Proms feestje barstte ook los in Den Bosch. Indruk maakte vooral de souplesse en precisie waarmee violist Lamsma de schoonheid van Max Bruchs ‘Schotse Fantasie’ blootlegde. Lamsma verkiest een fijn geslepen, transparante vioolklank waarbij het licht op de kleinste muzikale details valt. Razend knap zijn haar kwikzilverige trillers op de snaren. Helder als glas en akelig nauwkeurig uitgevoerd. Technisch kan ze helemaal uitpakken zoals in het daverende slot, maar de emotionaliteit wint het steeds van de virtuositeit. Een rijzende ster in de maak.
Een andere heldenrol was weggelegd voor de strijkers van Het Brabants Orkest. Zij hadden de tijd van hun leven. Loughran kneedde de strijkersklank tot in de perfectie. Niet met harde hand maar door stilzwijgende autoriteit. Drukke gebaren heeft de Schot niet nodig. Loughrans natuurlijke en ongedwongen overwicht betaalde zich uit in een adembenemende vertolking van Edward Elgars fameuze ‘Enigma Variaties’. Een sterk uitgewogen en bezielde strijkersklank waar van tijd tot tijd strijdlustig paukengeroffel en blaaspartijen door heen marcheren. Loughran voert zijn troepen in grote stijl aan en voor even waant iedere concertganger zich een trotse Brit.’
www.brabantsdagblad.nl Back |
