Orkest van het Oosten Andrés Orozco-Estrada, dirigent
Mendelssohn Vioolconcert in E klein op.64
“Prachtig optreden Orkest van het Oosten”
Door Ellen Kruidhof
“Hoe zacht Simone Lamsma haar Stradivarius ook wilde laten zingen, het orkest bleef eronder. Misschien was ze toch gewichtloos?”
“Op de vernieuwde site van het Orkest van het Oosten staat over het Vioolconcert van Mendelssohn: "De viool zingt en straalt en zweeft gewichtloos boven de warme klankpracht van het orkest." Het zijn ongetwijfeld goed bedoelde woorden, maar ze doen het spel van soliste Simone Lamsma tekort. Zij maakte muziek mét het orkest en nergens verzandde dit in clichés. Integendeel, ze bouwde de thema's van de delen tamelijk sober op, om gaandeweg meer persoonlijk te worden. En dat was effectief: het was zelden zo stil in het Muziekcentrum als tijdens haar cadens in het eerste deel. De complimenten die Jaap van Zweden aan haar adres maakte, waren geheel terecht. Hij sprak later in 'zijn' aflevering van Zomergasten over hoe je schatplichtig bent aan je talent, om hard te werken en eruit te halen wat erin zit. Juist dat heeft Lamsma gedaan en daarnaast heeft ze plezier in het spel. De samenwerking met de Colombiaanse dirigent Andrés Orozco-Estrada leek vanzelfsprekend. Ook bij hem straalde het plezier in muziek maken er vanaf. Met een stralende glimlach werkte hij aanstekelijk op het orkest. Een item waar Van Zweden het ook uitgebreid over had, was timing. De timing van Orozco-Estrada was heel mooi. Hij zorgde voor grote contrasten, zowel in tempi als dynamiek, waardoor de Symfonische Dansen temperamentvol werden. De Russische pathos was zeker aanwezig, maar bij vlagen was het grappig als De Falla. Het zou Rachmaninoffs laatste werk worden en het is zijn vrolijkste. Een zelfde speelsheid zat ook in de Eerste Symfonie van Prokofjev, die zich gebaseerd heeft op Haydn, zowel qua vorm als qua thematiek. De moeilijkheid van het werk is dat het in tempo maar niet té strak gespeeld moet worden. Met name in het tweede deel, dat zonder haast dient te zijn, was er nog ruimte voor verbetering. Het orkest reageerde laat en leek te log voor wat de dirigent wilde. Waren het inderdaad die paar lessenaars die niet meespeelden bij Mendelssohn? Daar was het orkest fantastisch. Hoe zacht Simone Lamsma haar Stradivarius ook wilde laten zingen, het orkest bleef eronder. Misschien was ze toch gewichtloos? Hoe dan ook, hopelijk komt ze binnenkort weer! Een behoorlijk volle zaal heeft een prachtig concert gehoord.”
Enschede - Muziekcentrum, vrijdagavond. Concert door het Orkest van het Oosten o. l. v. Andrés Orozco-Estrada, m.m.v. Simone Lamsma, viool.
