LEEUWARDEN – Sinfonia Rotterdam viert het tienjarig bestaan, heeft daarbij de naam veranderd en het uitgangspunt aangescherpt: men speelt het klassieke concert in de ware zin des woords met werken uit de klassieke periode. Dat gaf eigenlijk wel een lichte verademing gisteravond in de overvolle zaal want de opening met Haydn’s Symfonie nr.85 was nu eens geen opwarmertje maar een uiterst delicate uitvoering waarin het orkest van begin tot eind boeide. Transparante melodievoering en zeer secuur en eenduidig gearticuleerd. Eigenzinnige tempikeuze door een even eigenzinnige en zelfverzekerde dirigent.
De publiekstrekker was gisteravond violiste Simone Lamsma, door dirigent Jaap van Zweden ‘één van de tien beste violisten van de wereld’ genoemd. Zij geeft nog altijd een bescheiden indruk en is wars van uiterlijk vertoon. Haar spel kent nog altijd meer momenten van ingetogenheid dan van resolute expressie. Evenwel, in het eerste deel van Mozart’s vijfde vioolconcert nam zij het publiek meteen mee in een warme intimiteit en was zij volstrekt één met het orkest. In de cadens zette zij de tijd, haar toon en de muziek naar haar hand. In het laatste deel schitterden orkest en soliste samen. Lamsma gaf leiding aan de muziek en musiceerde met het orkest zoals men zelden hoort.
